<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	>

<channel>
	<title>Asociación de periodistas de Santiago</title>
	<atom:link href="http://periodistascompostela.org/index.php/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://periodistascompostela.org</link>
	<description>Web da Asocación de periodistas de Santiago de Compostela</description>
	<pubDate>Sat, 28 Jan 2012 21:47:05 +0000</pubDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.7</generator>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
			<item>
		<title>A FAPE leva ao Consello de Europa a campaña #sinpreguntasnocobertura</title>
		<link>http://periodistascompostela.org/index.php/2012/01/28/a-fape-leva-ao-consello-de-europa-a-campana-sinpreguntasnocobertura/</link>
		<comments>http://periodistascompostela.org/index.php/2012/01/28/a-fape-leva-ao-consello-de-europa-a-campana-sinpreguntasnocobertura/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 28 Jan 2012 11:32:27 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[Actualidade APSC]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://periodistascompostela.org/?p=2863</guid>
		<description><![CDATA[• Jean-Claude Mignon, presidente da Asemblea do Consello comprométese a estudar e levar a campaña ao Pleno da organización extracomunitaria

• Elsa e Luís Menéndez na entrega do dossier #sinpreguntasnocobertura
• Con Jean-Claude Mignon e Fernanda Gabriel, President European Parliamentary Journalists´ Association of Council of Europe
A presidenta da Federación de Asociacións de Periodistas de España, Elsa González, e o delegado para [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[
<a href='http://periodistascompostela.org/index.php/2012/01/28/a-fape-leva-ao-consello-de-europa-a-campana-sinpreguntasnocobertura/attachment/5/' title='5'><img src="http://periodistascompostela.org/wp-content/uploads/2012/01/5-150x150.jpg" width="150" height="150" class="attachment-thumbnail" alt="" /></a>
<a href='http://periodistascompostela.org/index.php/2012/01/28/a-fape-leva-ao-consello-de-europa-a-campana-sinpreguntasnocobertura/attachment/4/' title='4'><img src="http://periodistascompostela.org/wp-content/uploads/2012/01/4-150x150.jpg" width="150" height="150" class="attachment-thumbnail" alt="" /></a>
<a href='http://periodistascompostela.org/index.php/2012/01/28/a-fape-leva-ao-consello-de-europa-a-campana-sinpreguntasnocobertura/attachment/31/' title='31'><img src="http://periodistascompostela.org/wp-content/uploads/2012/01/31-150x150.jpg" width="150" height="150" class="attachment-thumbnail" alt="" /></a>
<a href='http://periodistascompostela.org/index.php/2012/01/28/a-fape-leva-ao-consello-de-europa-a-campana-sinpreguntasnocobertura/attachment/21/' title='21'><img src="http://periodistascompostela.org/wp-content/uploads/2012/01/21-150x150.jpg" width="150" height="150" class="attachment-thumbnail" alt="" /></a>
<a href='http://periodistascompostela.org/index.php/2012/01/28/a-fape-leva-ao-consello-de-europa-a-campana-sinpreguntasnocobertura/attachment/11/' title='11'><img src="http://periodistascompostela.org/wp-content/uploads/2012/01/11-150x150.jpg" width="150" height="150" class="attachment-thumbnail" alt="" /></a>

<p style="text-align: justify;">•<span> </span>Jean-Claude Mignon, presidente da Asemblea do Consello comprométese a estudar e levar a campaña ao Pleno da organización extracomunitaria</p>
<p style="text-align: justify;">
<p style="text-align: justify;">• Elsa e Luís Menéndez na entrega do dossier #sinpreguntasnocobertura</p>
<p style="text-align: justify;">• Con Jean-Claude Mignon e Fernanda Gabriel, President European Parliamentary Journalists´ Association of Council of Europe</p>
<p style="text-align: justify;">A presidenta da Federación de Asociacións de Periodistas de España, Elsa González, e o delegado para as relación internacionais e presidente da Asociación de Periodistas de Santiago de Compostela, Luís Menéndez, acaban de presentar a campaña #sinpreguntasnocobertura ao presidente da Asemblea, Jean-Claude Mignon, que se comprometeu a levala ao Pleno do Consello de Europa. A FAPE dá un paso máis na batalla contra a práctica frecuente de ofrecer roldas de prensa nas que non se admiten preguntas.</p>
<p style="text-align: justify;">A comitiva da Federación viaxou ata Estrasburgo para entregarle a Jean-Claude Mignon unha carpeta informativa sobre a campaña que documenta o malestar de profesionais e cidadáns ante o abuso dunha práctica prexudicial para a democracia. Despois de entrevistarse coa presidenta e co delegado para as relación internacionais da FAPE, Mignon celebrou un encontro con xornalistas de distintos países diante dos que gabou a iniciativa española.</p>
<p style="text-align: justify;">Os representantes da FAPE mantiveron unha reunión con outros responsables do Consello, onde estiveron o director de comunicación da institución, Daniel Höltgen, o xefe da división de prensa, Jan Malinowski, e o secretario da Comisión de Cultura, Ciencia e Educación, Rudiger Dossow, que acolleron con grande interese a campaña.</p>
<p style="text-align: justify;">#sinpreguntasnocobertura obtivo o apoio unánime da Federación Europea de Periodistas (FEP), co favor de 44 asociacións europeas, durante a última asamblea xeral da organización celebrada o pasado 17 de xuño en Belgrado.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://periodistascompostela.org/index.php/2012/01/28/a-fape-leva-ao-consello-de-europa-a-campana-sinpreguntasnocobertura/feed/</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>A APSC celebra o día  do Patrón cunha homenaxe a Baldomero Cores e Xesús Garabal</title>
		<link>http://periodistascompostela.org/index.php/2012/01/26/a-apsc-celebra-o-dia-do-patron-cunha-homenaxe-a-baldomero-cores-e-xesus-garabal/</link>
		<comments>http://periodistascompostela.org/index.php/2012/01/26/a-apsc-celebra-o-dia-do-patron-cunha-homenaxe-a-baldomero-cores-e-xesus-garabal/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 26 Jan 2012 01:00:21 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[Actualidade APSC]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://periodistascompostela.org/?p=2860</guid>
		<description><![CDATA[Organiza tamén unha conferencia coa xornalista e analista política Magis Iglesias
A Asociación de Periodistas de Santiago de Compostela acaba de celebrar este ano dous actos no día do Patrón dos Xornalistas, San Francisco de Sales. No salón noble do Concello de Santiago, baixo a presidencia do Alcalde Xerado Conde Roa, celebrouse un concorrido acto cidadán [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;">Organiza tamén unha conferencia coa xornalista e analista política Magis Iglesias</p>
<p style="text-align: justify;"><span style="text-align: justify;">A Asociación de Periodistas de Santiago de Compostela acaba de celebrar este ano dous actos no día do Patrón dos Xornalistas, San Francisco de Sales. No salón noble do Concello de Santiago, baixo a presidencia do Alcalde Xerado Conde Roa, celebrouse un concorrido acto cidadán onde os ilustres socios da APSC, Baldomero Cores Trasmonte e Xesús Garabal Expósito, recibiron os títulos de &#8220;socios de honra&#8221; da APSC, unha distinción estipulada nos Estatutos para salientar toda unha vida de traballo exemplar na profesión periodística e na defensa dos intereses profesionais. O presidente da APSC, Luís Menéndez, leu as correspondentes laudatios dos homenaxeados destacando, no caso de Garabal, os seus anos de presidencia da Asociación da Prensa de Santiago, desde 1966 a 1980, nos que se destacou pola unha belixerante posición en defensa do carné periodista e da homologación na titulación. Pola súa parte, do xornalista, escritor, sociólogo e diplomático Baldomero Cores, enumerou a súa valiosa contribución para a cultura e a prensa de Galicia con numerosos estudos e publicacións  de alto rigor documental. O acto contou cunha ampla representación da profesión xornalista compostelá, edís e autoridades da cidade e as familias dos homenaxeados que participaron activamente coas palabras de agradecemento pronunciadas polas netas de Garabal e Cores, Mónica e Carola, respectivamente.</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="text-align: justify;">Por outra parte, a APSC, organizou tamén a conferencia &#8220;Unha nova lexislatura para un tempo distinto&#8221; que foi impartida por Magis Iglesias, compañeira xornalista, analista política en TVE e Cadena SER e ex-presidenta de FAPE. Magis, como experta en información política durante moitos anos na axencia Colpisa, aportou numerosos datos sobre a evolución política máis recente en España e as claves da configuración do novo goberno presidido por Mariano Rajoy. O acto, celebrado no Hostal dos Reis Católicos, contou cun público moi participativo que deu pé a un vivo debate posterior. Magis Iglesias tamén se referiu tanto aos vaticinios sobre o futuro económico español, como aos antecedentes da subida ao poder de Rajoy, temática esta última da que se cualificara como especialista despois da publicación do seu libro &#8220;La sucesión. La historia de cómo Aznar eligió a Mariano Rajoy&#8221;.</span></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://periodistascompostela.org/index.php/2012/01/26/a-apsc-celebra-o-dia-do-patron-cunha-homenaxe-a-baldomero-cores-e-xesus-garabal/feed/</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>Discurso coas laudatios dos homenaxeados, Baldomero Cores e Xesús Garabal</title>
		<link>http://periodistascompostela.org/index.php/2012/01/25/discurso-coas-laudatios-dos-homenaxeados-baldomero-cores-e-xesus-garabal/</link>
		<comments>http://periodistascompostela.org/index.php/2012/01/25/discurso-coas-laudatios-dos-homenaxeados-baldomero-cores-e-xesus-garabal/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 25 Jan 2012 22:19:06 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[Actualidade APSC]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://periodistascompostela.org/?p=2856</guid>
		<description><![CDATA[SOCIOS DE HONRA DA APSC. Santiago 24 de Xaneiro de 2012
Excmo Sr.Alcalde de Compostela,
Autoridades,
Compañeiros e amigos todos,
Teño que dicirvos que estes días estiven mergullado na historia desta Asociación, lendo, relendo e anotando datos sobre todo o que os nosos predecesores fixeron desde os anos 60 ata comezos dos oitenta, é dicir, desde escuros tempos para a [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>SOCIOS DE HONRA DA APSC. Santiago 24 de Xaneiro de 2012</p>
<p>Excmo Sr.Alcalde de Compostela,</p>
<p>Autoridades,</p>
<p>Compañeiros e amigos todos,</p>
<p style="text-align: justify;">Teño que dicirvos que estes días estiven mergullado na historia desta Asociación, lendo, relendo e anotando datos sobre todo o que os nosos predecesores fixeron desde os anos 60 ata comezos dos oitenta, é dicir, desde escuros tempos para a liberdade, e máis en concreto para a liberdade dos xornalistas, ata o alborexar dos tempos democráticos, cheos de anceios, dúbidas e non poucos problemas.</p>
<p style="text-align: justify;">Os libros de Actas da nosa APSC –que vai cumprir axiña os seus 70 anos- son, estimado Alcalde, tamén historia de Santiago de Compostela. A través dos seus escritos refléxase un sentir, un latexar do ambiente social da nosa fermosa cidade. Tamén se intuía, “entre liñas” coma daquela se dicía, o que “non se podía dicir nin escribir”, arte no que moitos xornalistas foron mestres.  Por outra parte, quero subliñar a unión nas diferenzas que había daquela entre os xornalistas composteláns. Sobre todo canto a loita contra a adversidade e  penuria de tempos económicamente difíciles, case de sobrevivencia.  Moito peores que os de hoxe. Foi bó repasar a nosa historia xornalística, que consta escrita nas Actas desde 1945.</p>
<p style="text-align: justify;">Daquela tamén se outorgaban títulos de socios de honra da APSC, sobre todo en símbolo de agradecemento a benfeitores dos socios e favorecedores da Asociación. E, en primeiro lugar, claro, estaban médicos como Angel Jorge Echeverri, Domingo García Sabell, Gumersindo Fontán, Manuel Puente Castro, o analista José Daporta  ou senlleiros persoeiros do mundo da profesión tan peculiares como foi Ramón Pola-Vacariza.</p>
<p style="text-align: justify;">Co paso do tempo, e a reforma dos Estatutos, o título de Socio de Honra dáselle a aquel compañeiro socio que se destaca ao longo da súa carreira profesional, como ven de ler Rafael Cid, o secretario desta nosa asociación, que me honro en presidir. Así, por primeira vez, esta Directiva quixo homenaxear a dous compañeiros dos que paso a gabar unhas liñas entre o agradecemento, o respecto, a admiración e o cariño.</p>
<p><strong>XESÚS GARABAL EXPÓSITO</strong></p>
<p style="text-align: justify;">Nesta Asociación, desde hai moito tempo, aí estaba Garabal. Don Jesús Garabal Expósito asinou varias ducias de Actas, primeiro como Secretario e despois como Presidente da Asociación da Prensa de Santiago de Compostela, ininterrumpidamente desde o 25 de xaneiro de 1966 ata 8 de febreiro de 1980, cando deu paso a outra directiva presidida polo tamén benquerido compañeiro Xabier Navaza.</p>
<p style="text-align: justify;">Garabal e con el as Directivas que presidiu (entre as que estaban compañeiros históricos do xornalismo compostelán como Borobó, os irmáns Alvite, Pepe Fernández Ferreiro, Manuel Suárez Serantes “Panurgo”, Angel Botana, Diego Bernal, Manolo Paz, Baldomero Cores, e máis tarde outra pleaide de compañeiros máis novos como Luís Alvarez Pousa, Margarita Ledo, Ánxel Vence, Agustín Díaz, Miguel Bóo, Troitiño, e o propio Benxamín Vázquez (ponte entre as dúas xeracións e a aquí presente, a quen debo o rigor destas notas e o favor da sua memoria “histórica”), digo que Garabal tivo nos anos da súa presidencia dúas teimas fundamentais: primeira, e clarísima, a defensa do carné e título de xornalista, daquela expedido pola Escola Oficial de Xornalismo e posteriormente polas Facultades de Ciencias da Información e, consecuentemente, a inscrición dos seus membros no ROP (Rexistro Oficial de Periodistas).</p>
<p style="text-align: justify;">Son moitas as apelacións contra do intrusismo que xa existían  daquela no orbe xornalístico, onde moitas veces calquera –normalmente apoiado por longas e parciais mans- podería exercer este nobre oficio. Xesús Garabal foi neste punto belixerante e defensor acérrimo do carné de xornalista, que logo se viu homologado coa licenciatura. Seica, benquerido Jesús, había moitos problemas sobre todo por delegacións e corresponsalías. Déixame dicirche que se esta Asociación pervive hoxe é, fundamentalmente, pola teima que ti defendiches con tanto ardor, e que nós secundamos hoxe, con algunha puntual excepción canto a homologación profesional, seguindo os Estatutos de FAPE e os nosos propios.</p>
<p style="text-align: justify;">Outra das teimas nas que se debatían nas diferentes Directivas que presidiu Jesús Garabal foron os problemas socio-laborais dos colegas. Velaí, efectivamente, a partir sobre todo dos anos 67 e 68, quizais cando había xa algúns tímidos ocos de aperturismo, eran constantes as denuncias contra os abusivos horarios de traballo, un salarios indignos, falla de vacacións, etc. Seica un día veu por alí un señor de sindicatos –supoño que cun bigotiño mínimamente rectangular- a dicir que a materia sindical non era do ámbito dunha asociación profesional e que os asinantes daquela se ativeran ás consecuencias…. Que medo. Con todo, a Asociación da Prensa estivo en primeira liña nos conflitos en defensa dos compañeiros, como foi, por exemplo, nos chamados “expedientes de crise”, ou nos asuntos mutualistas… desde os descontos ao 50% nos dentistas, nos remedios das farmacias, as becas para os fillos, as pólizas de seguros, e mesmo houbo intentos de facer –alá por Rianxo- unha “cidade dos xornalistas” para vacacións, cuns predios e chalets, que quedaron máis nun soño ca nunha  realidade construtiva… É a partir dos anos 70 cando se toma máis conciencia dos problemas relativos ao ámbito profesional como a cláusula de conciencia, o  desenvolvemento da chamada Lei de Prensa, a Lei Fraga e a elaboración dun Estatuto da Profesión, no que –madia leva- aínda andamos.</p>
<p style="text-align: justify;">O presidente Garabal ía ás asembleas de FAPE custeando do seu peto, non había un real na asociación, as cotas de 10 pesetas ao mes a pouco chegaban (APS só conseguía algún beneficio cando organizaba os famosos trofeos de fútbol entre equipos galegos, e chegaron a facer máis 12 edicións!) Dicía que Garabal levou a representanción da Asociación da Prensa de Santiago, entre outras cidades españolas, a Madrid, León, Sevilla, Zaragoza, onde había asembleas federais, e viña con aires renovados que lles transmitía aos colegas composteláns.</p>
<p style="text-align: justify;">O dilatado transcorrer  de Jesús Garabal no xornalismo deu tamén cun acerto, do que moitos non se decatan distraídos na súa dispersión: a especialización. Ninguén como Garabal para saber dese ricaz mundo gandeiro e campesiño que cada xoves enchía Compostela, e daba conta nas páxinas de El Correo Gallego.  Refírome ao mercado de gando, desde os tempos que se celebraba en Santa Susana ata que se trasladou a Salgueiriños, logo a Amio e seica agora o hinterland de Silleda… Ese mundo de altísimo valor etnográfico, cerne do noso ser naturalmente rural, propiedade da personalidade de Compostela (da que Otero Pedraio, que por certo fora designado Presidente de Honra da Asociación dixera un día, en frase xa instalada, que “era a aldea grande de Galicia e maior de Europa e na que os nosos paisanos non se sentían “nin cohibidos nin alarmados”, como relatara nunha entrevista no Ideal Gallego a Benxamín Vázquez). Por tanto ese mundo viviuno Garabal en primeira persoa e ninguén como el para estar ao tanto das transaccións que alí se facían, as chiscadelas nos tratos, a retranca dos tratantes coa sua aguillada en riste, ou os callos do mediodía. Garabal trasladou todos eses coñecementos a un excelente e voluminoso traballo de licenciatura, que estivo dirixido polo prestixioso profesor Enrique de Aguinaga.</p>
<p style="text-align: justify;">Quero dicirche benquerido Jesús, en nome de todos os compañeiros da Asociación, e se me permite o Alcalde, dun sinnúmero de habitantes desta cidade, que estamos orgullosos da túas contribucións profesionais, e que nos sabemos debedores dos teus desvelos pola dignidade desta, por desgraza, cada vez máis desprestixiada profesión nunha sociedade onde semella que os parámetros nos que se move son alleos aos principios de ben esencial, valor democrático e principio constitucional como é a liberdade de prensa e o libre exercicio do xornalismo.</p>
<p style="text-align: justify;">Por todo isto queremos agasallarte cunha praca na que levas o título de Honra desta que é túa Asociación de Periodistas de Santiago de Compostela… Noraboa, para ti e a túa numerosa e encantadora familia. Moitas grazas.</p>
<p><strong>BALDOMERO CORES TRASMONTE</strong></p>
<p style="text-align: justify;">Teño que vos dicir que deste infatigable xornalista, compañeiro desta Directiva da APSC, escritor, documentalista, sociólogo, diplomático, doutor en Dereito e esculcador de senlleiras figuras do pasado cultural galego, que se chama Baldomero Cores Trasmonte, nado no fondo da rada ou seo de Corcubión, na vila de Cee, contados saben con detalle da súa poliédrica, multifacética e ricaz traxectoria profesional. Galicia, a súa cultura e a súa prensa, débelle moito a Baldomero.</p>
<p style="text-align: justify;">Seguindo o ronsel da chamada prensa galega de ida e volta, oceánica, tan fundamental na nosa historia con nomes como Lugrís Freire, Curros Enríquez, Álvarez Ínsua, Fontenla Leal, ou o propio Blanco Amor, Baldomero  recibiu tamén os aires americanos en Porto Rico onde foi Catedrático de socioloxía e impartiu aulas na Universidade de Mayagüez, ese fermoso nome taíno, desde 1968 ata 1983. Desde aquel Estado libre asociado, con aires caribeños –nos que non se desbotan os tifóns tropicais-  e impronta de cultura española –con marcado acento isleño, e dicir, canario- ,  impartiu doutrina, abriu ollos ao mundo, pero endexamais deixou de facelo pensando, matinando, traballando por Galicia, a súa e a nosa terra. Como exemplo, revelarei que Baldomero organizou sempre Día das Letras Galegas, e así cada 17 de maio, alí en Mayagüez, no medio do Caribe non faltaban nin as actividades culturais de lembranza nin, como non, a romería galega onde non escaseaba nin o caldo nin o pulpo á feira. Habería que imaxinalo…</p>
<p style="text-align: justify;">Para os xornalistas que andamos na cincuentena Baldomero era o señor letrado que estaba sentado na mesa presidencial do Parlamento de Galicia, a carón do presidente Antón Rosón, e outros membros como Olives Quintás, Moure Mariño e González Amadiós o inesquecible “Panchulo”…,  Isto foi aquí mesmo ao lado, no artesonado salón de Fonseca, nos inicios autonómicos que comezaron en Xelmírez, e que foron alicerces da nosa Galicia máis actual para os que Baldomero Cores proporcionou como letrado a masa fundamental para a súa sólidez constructiva con libros sobre o Estatuto de Galicia, Socioloxía de Galicia, Dereito autonómico de Galicia, a “Constitución da Galeguidade”,  e sobre todo “Los símbolos gallegos”..</p>
<p style="text-align: justify;">Pero antes Baldomero escribira tamén dúas pezas claves do arco socio-electoral galego: “La devolucion de Galicia, el estatuto ayer y hoy”, e por riba de todo “O libro negro da Galicia electoral” na que o noso benquerido homenaxeado se rebelaba ás veces ata con furia incontida e valente en contra das inxustizas, o caciquismo e os abusos que secularmente sufriu o noso pobo nos tristemente recordados “pucheirazos” e outras canalladas políticas.</p>
<p style="text-align: justify;">Pero do seu espírito ilustrado, porque Baldomero semella un enciclopedista decimonónico e peripatético fóra deste tempo de futilidades, agromaron numerosos traballos nos que nos clarexou escuridades e esquecementos de fundamentais homes da nosa historia e da nosa ciencia como sen dúbida foi o incomprendido Ramón de la Sagra, o malogrado Ramon Suárez Picallo, o republicano e autonomista pontevedrés Enrique Rajoy Leloup (avó do actual presidente do goberno de España), o esencial xeográfo que para Galicia foi Domingo Fontán e o brilantísimo e sagaz xornalista compostelán Alfredo Vicenti, do que tivemos a honra –recentemente- de presentar e auspiciar a súa biografía, magnificamente elaborada por Baldomero.</p>
<p style="text-align: justify;">Desde sempre Baldomero Cores é unha sinatura ilustre, de referencia e rigor, nas páxinas dos diarios galegos. Foino nalgúns de emblemática recordación como “La Noche” de Santiago ou “El pueblo Gallego” de Vigo, e é en xornais tan familiares e cotiáns para nós como “La Voz de Galicia” (no que foi o primeiro delegado de Santiago), “El Correo Gallego” ou  “Faro de Vigo”. Pero alén da prensa mais próxima, Baldomero, gran experto en asuntos sociolóxicos, publicou en revistas especializadas como a portorriqueña “Atenea”,  ou a relevante “Revista de Letras” e colaborou no “Diccionario de Ciencias Sociales”. No ámbito socio-político non hai que esquecer tamén que a súa tese doutoural levou por título “Comunidad y sociedad de las ideologías políticas del siglo XIX español”. Pero Baldomero non só está nas alturas científicas e na esculca da alta documentación histórica senón tamén é fino escribidor a pé de rúa con crónicas cidadáns entrañables desta cidade, nas que non lle falta a súa ironía de perspicaz galego, en sección como “Platerías” e máis nos nosos días, “Entremurallas”, onde tan axiña nos fala de rivalidades futbolísticas, a fisonomía do balbordo  taberneiro do Franco, as picarescas estudiantís coas Marías, ou sen máis o devalar do tempo e os aconteceres nas rúas e prazas deste burgo marabilloso que habitamos e coñecido en todo o mundo polos camiños dos homes e da literatura.</p>
<p style="text-align: justify;">Benquerido Baldomero, socio desta Asociacion desde  1966 –que tamén te vin nas Actas- é un verdadeiro orgullo para todos nós, os teus compañeiros tanto da Directiva como de toda a membresía, outorgarche o título (por se tiveras poucos…) de Socio de Honra da Asociación de Periodistas de Santiago de Compostela. O teu quefacer incansable, os teus principios humanísticos e morais na defensa da nosa profesión e da cultura de Galicia, son todos eles exemplo para os que te queremos e te admiramos. Noraboas para ti e a túa marabillosa familia, e moitisimas grazas.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://periodistascompostela.org/index.php/2012/01/25/discurso-coas-laudatios-dos-homenaxeados-baldomero-cores-e-xesus-garabal/feed/</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>Sen xornalistas non hai xornalismo</title>
		<link>http://periodistascompostela.org/index.php/2012/01/12/sen-xornalistas-non-hai-xornalismo/</link>
		<comments>http://periodistascompostela.org/index.php/2012/01/12/sen-xornalistas-non-hai-xornalismo/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 12 Jan 2012 15:58:41 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[Actualidade APSC]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://periodistascompostela.org/?p=2849</guid>
		<description><![CDATA[- A FAPE advirte no seu manifesto para 2012 que unha profesión descapitalizada afecta directamente ás bases da democracia
- A Federación considera urxente un plan de axudas á prensa, condicionado ao mantemento do emprego e a que queden excluídos aqueles medios que publican anuncios de prostitución
Pulse aquí para ler o manifesto
A Federación de Asociacións de [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>- <span style="text-decoration: underline;">A FAPE advirte no seu manifesto para 2012 que unha profesión descapitalizada afecta directamente ás bases da democracia</span></p>
<p>- <span style="text-decoration: underline;">A Federación considera urxente un plan de axudas á prensa, condicionado ao mantemento do emprego e a que queden excluídos aqueles medios que publican anuncios de prostitución</span></p>
<p><a href="http://periodistascompostela.org/wp-content/uploads/2012/01/manifiestossinperiodistasnoperiodismo.pdf" target="_blank">Pulse aquí para ler o manifesto</a></p>
<p style="text-align: justify;">A Federación de Asociacións de Periodistas de España lanzou o seu manifesto de demandas e propósitos para 2012, especialmente centrados na recuperación do emprego, tralo peche dun ano negro para o xornalismo. Os datos do Observatorio da Crise da FAPE, en funcionamento desde novembro de 2008, ilustran perfectamente a dimensión da crise: o número de empregos perdidos no sector xornalístico ascende a 4.827 a comezos deste ano. Nunha época na que as cifras se converten en símbolos dunha situación, é previsible que este rexistro acade pronto os 5.000 postos destruídos.</p>
<p style="text-align: justify;">Segundo a FAPE, os editores aproveitan a conxuntura para prescindir dos xornalistas máis experimentados, co fin de sustituílos por bolseiros e recén licenciados, aos que lles pagan salarios indignos, impoñéndolles a cesión dos dereitos de autor.</p>
<p style="text-align: justify;">Nesta situación, a Federación pídelle ao Goberno que tome conciencia de que o afundimento da prensa afecta directamente aos cimentos da democracia. A FAPE considera urxente un plan de axudas á prensa, condicionado ao mantemento do emprego, e de que queden excluídos aqueles medios que publican anuncios de prostitución por atentar contra a dignidade das persoas. A tal efecto, a Federación propón constituír unha mesa promovida polo Executivo na que participen representantes do Goberno, asociación de editores, sindicatos e organización profesionais para discutir as axudas.</p>
<p style="text-align: justify;"><span id="more-2849"></span></p>
<p style="text-align: justify;">A FAPE reclama unha reforma da Lei da Propiedade Intelectual onde haxa un lugar de seu para o recoñecemento dos dereitos de autor dos periodistas e pide a aprobación urxente dunha lei de transparencia e acceso á información pública. Rexeita que a deontoloxía profesional se vexa sometida ás leis do mercado, sacrificándoa en aras do entretemento e do espectáculo e oponse a que baixo a etiqueta de “medios públicos igual a despilfarro” se intente acabar cun sector que dá emprego a milleiros de xornalistas.</p>
<p style="text-align: justify;">O manifesto tamén critica as ofertas públicas de emprego que non esixen a titulación de periodista e arremete contra os concursos de concesión de licencias baseadas en intereses políticos.</p>
<p style="text-align: justify;">Por último, a FAPE propón un debate serio e rigoroso sobre o estado do xornalismo no noso país, xa que só de ese modo se poden acadar pactos que freen a sangría laboral e devolvan a credibilidade e o prestixio á profesión.</p>
<div><a href="http://periodistascompostela.org/wp-content/uploads/2012/01/manifiestossinperiodistasnoperiodismo.pdf" target="_blank">Pulse aquí para ler o manifesto</a></div>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://periodistascompostela.org/index.php/2012/01/12/sen-xornalistas-non-hai-xornalismo/feed/</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>600 euros para o certame xornalístico Dora Vázquez</title>
		<link>http://periodistascompostela.org/index.php/2012/01/07/600-euros-para-o-certame-xornalistico-dora-vazquez/</link>
		<comments>http://periodistascompostela.org/index.php/2012/01/07/600-euros-para-o-certame-xornalistico-dora-vazquez/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 07 Jan 2012 12:17:58 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[Actualidade APSC]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://periodistascompostela.org/?p=2843</guid>
		<description><![CDATA[O concello de Arteixo convoca a décima edición deste certame que este ano leva por tema &#8220;Muller e deporte&#8221;. Poden participar todas as persoas que o desexen cun artigo de opinión inédito, único e orixinal escrito en galego. O prazo de presentacion de orixinais remata o 31 de xaneiro de 2012. A persoa gañadora recibirá [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;">O concello de Arteixo convoca a décima edición deste certame que este ano leva por tema &#8220;Muller e deporte&#8221;. Poden participar todas as persoas que o desexen cun artigo de opinión inédito, único e orixinal escrito en galego. O prazo de presentacion de orixinais remata o 31 de xaneiro de 2012. A persoa gañadora recibirá 600 euros e mais a publicación do seu artigo en varios xornais galegos.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="600 euros para o certame xornalístico Dora Vázquez" target="_blank">Para máis información, pulse aquí e consulte as bases</a>.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://periodistascompostela.org/index.php/2012/01/07/600-euros-para-o-certame-xornalistico-dora-vazquez/feed/</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>Cartas inéditas de Borobó sobre a condición xornalística</title>
		<link>http://periodistascompostela.org/index.php/2012/01/02/cartas-ineditas-de-borobo-sobre-a-condicion-xornalistica/</link>
		<comments>http://periodistascompostela.org/index.php/2012/01/02/cartas-ineditas-de-borobo-sobre-a-condicion-xornalistica/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 02 Jan 2012 15:16:52 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[Actualidade APSC]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://periodistascompostela.org/?p=2830</guid>
		<description><![CDATA[A Asociación de Periodistas de Santiago de Compostela  grazas a colaboración do xornalista e escritor Raimundo García, fillo do ilustre xornalista e director de &#8220;La Noche&#8221; Raimundo García Dominguez (Borobó), quere dar a coñecer dúas cartas inéditas, dirixidas precisamente ao seu fillo xornalista, no ano 1978, e nas que fala da vocación xornalística. Polo seu [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;">A Asociación de Periodistas de Santiago de Compostela  grazas a colaboración do xornalista e escritor Raimundo García, fillo do ilustre xornalista e director de &#8220;<em>La Noche</em>&#8221; Raimundo García Dominguez (Borobó), quere dar a coñecer dúas cartas inéditas, dirixidas precisamente ao seu fillo xornalista, no ano 1978, e nas que fala da vocación xornalística. Polo seu interese e mesmo a súa vixencia, na APSC decidimos difundilas tamén como un tributo máis ás ensinanzas que nos legou o que foi gran mestre de xornalistas galegos e a quen a APSC ten contribuído a honrar a súa memoria, vida e obra co Premio Borobó, de xornalismo de opinión.</p>
<p style="text-align: justify;"><span id="more-2830"></span></p>
<p style="text-align: justify;">
<p style="text-align: justify;"><strong>CARTAS A MUNDO SOBRE LA VOCACIÓN PERIODÍSTICA</strong></p>
<p>Madrid, 5-V-78</p>
<p><em>Querido Mundo:</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>A la vuelta del cine (por fin Mamá pudo ver “Julia”, que le desilusionó) me encuentro con un apunte de Paola, diciendo que habías llamado tú reclamando mis notas sobre periodismo. Comienzo a redactarlas, a vuela pluma, sin saber, en principio, lo que voy a escribir.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>¿Nace o se hace el periodista? Caben las dos posibilidades. Puede nacer como el poeta o hacerse como el orador. Hay periodistas por nacimiento, porque efectivamente nacieron en el propio periódico que su padre dirigía o hacía. Eso era muy frecuente en el siglo pasado, en que al ser las redacciones y los talleres angostos y reducidos, muchas veces estaban instalados en la casa del mismo director o propietario.  Anoche mismo, en un libro tuyo (de tu propiedad) describía Matías Gómez Latorre, en un informe de la Comisión de Reformas Sociales, entre otras muchas imprentas de finales de siglo, el local de “La Época”, órgano de Cánovas y su partido conservador. Vivía en el piso principal su director, Escobar, después Marqués de Valdeiglesias, compartiendo el piso con la redacción y la administración, pues no había más sitio. Pero como convenía que la imprenta estuviese a mano, por comodidad y economía, la instaló en el buhardillón de la casa, subiendo a él por una peligrosa y oscura escalera. Con esa convivencia era natural que el I Marqués, también fuese periodista y director de “La Época”.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>Del mismo modo ha ocurrido con los Luca de Tena. Aunque la verdadera vocación del II Marqués, Juan Ignacio, fuese el teatro y la del III, Torcuato, más bien la novela. En otras muchas familias españolas, propietarias de periódicos, durante varias generaciones dieron periodistas, como los Lema de “Faro de Vigo”, pero por extinción de la rama masculina no aparecen ahora en su cabecera como directores.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em></em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>Abundan también en el extranjero estos periodistas, más que de nacimiento, por herencia.  Y un caso muy ilustre, que recuerdo , fue el de los propietarios de “La Nación”, de Buenos Aires, en un tiempo el principal periódico de Hispanoamérica Alfredo Mitre, fue presidente de la República Argentina, y antes y después de serlo, vivía prácticamente en su despacho encristalado, desde donde observaba el trabajo de sus talleres y de redacción.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>Pero no es necesario ser de una estirpe de propietarios de periódicos para ser, por nacimiento, periodista. Hay linajes de simples redactores, de gacetilleros, que se suceden de generación en generación, vinculados a la Prensa. El caso más notorio en Galicia es el de los Alvite. Comenzó siendo periodista, a la vez que maestro, el padre de Jesús y José Rey Alvite. Después, estos dos famosos informadores y, ahora, también, uno de los hijos de Pepe.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>Ya he tratado, en un par de artículos, el caso de los directores de ahora, hijos de directores de la era de Franco. Pero es que además, en Madrid, hay familias enteras, dedicadas al periodismo. Aparte de los Cebrián-Echarri que ya citaba, o los Vázquez Prada (tres hermanos en la generación mayor, uno de Oviedo, otro en Madrid y otro en Barcelona, todos periodistas), podría ponerse como ejemplo los de los Martínez Tessier, y una serie de hijos y sobrinos, cuyos más conocidos exponentes en la generación joven son los Martínez Reverte; todos ellos, a su vez, emparentados con otras familias periodísticas, como son los Piñero.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>Quizá nunca se hubiese despertado la vocación periodística en muchos de estos, si no fuesen hijos o nietos de periodistas. Por eso los hombres que verdaderamente nacieron periodistas son aquellos desvinculados por completo de la profesión y que un impulso irresistible, desde niños, les lleva a las redacciones. Que se empeñan en ser periodistas y lo consiguen ser por encima de todo, abandonando los estudios y, a veces, mejores perspectivas en su porvenir.  Suelen ser autodidactas. Acaso los periodistas más cultos de España sean estos que jamás se asomaron a la Universidad.  Pondré varios ejemplos ilustres: Luis Calvo, ex director de “ABC”, José Landeira Irago, actual director de “Faro de Vigo”, y Manuel Blanco Tobío.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>Hay que advertir que muchos de estos periodistas natos, llegaron a la Prensa, como una desviación de una vocación intelectual o literaria muy acusada. Blanco Tobío, cuando yo le conocí, soñaba con ser filósofo o poeta. Una circunstancia favorable le condujo al periodismo. Landeira es más bien, un erudito, un bibliófilo nato, y su amor a los libros, promovió su afición a la imprenta, hallando en las de los periódicos el olor de la tinta que les embriaga.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>Esto me recuerda, la magnífica frase de Jesús Alvite, que tanto gustaba a José María Castroviejo: “el periodismo es un vicio”. Quien cae en sus redes,  ya difícilmente puede evadirse de ellas. Aunque no cabe olvidar otra frase todavía más famosa, pronunciada por Julio Burell, primer director de “Informaciones” y que por el solo hecho de ser periodista llegó a ser ministro de Instrucción Pública y Bellas Artes antes de la Dictadura de Primo de Rivera. Dijo Burell: “El periodismo es la mejor profesión, a condición de dejarla a tiempo”. Julio Burell la dejó por poco tiempo, pues no tardó en cesar en su puesto.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>Así se llega al periodismo como desviación de la vocación literaria o histórica (no hay que olvidar que el periodista es el historiador de lo cotidiano), también se puede llegar a él como consecuencia de una gran afición política. Los políticos –más en el siglo pasado, que en el actual- habían de ser necesariamente periodistas para propagar y defender su ideología. No se concebía a un político que no fuese asimismo periodista y también al contrario. De las direcciones de los periódicos (valga el ejemplo máximo de los dos Gasset, don Eduardo y don Rafael, padre e hijo, ambos ministros de Fomento) se pasaba frecuentemente a las carteras ministeriales.  Y famosísimos políticos: Castelar, Sagasta, Lerroux, dirigieron y fundaron periódicos.  El caso de Pablo Iglesias es ejemplar. No tanto, el de Alejandro Lerroux, cuya primera dirección de diario la obtuvo, porque apechugó con la responsabilidad de batirse en duelo cada vez que un artículo del periódico provocaba un desafío, fenómeno corriente en aquel tiempo. Además, si había que pasar unos días en la cárcel, también correspondía esa misión al director que daba la cara, aunque en realidad no hacía el periódico.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>Otra fuente de periodistas podía hallarse en los aficionados a determinado juego, deporte o espectáculo, que interesados en divulgar informaciones sobre el motivo de su afición, comienzan a escribir de ello; se hacen asiduos a las redacciones y, cualquier día pasan a escribir de otro tema, convirtiéndose a la larga en auténticos periodistas. Así se iniciaron en la Prensa muchos profesionales, algunos de los cuales alcanzaron nombradía, prestigio y altos puestos dentro del oficio.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>Si bien, la vocación más pura de periodista, la de los que más que natos podríamos llamar innatos, es la que brota ya en la cuna, manifestada en la manía, en la pasión de leer periódicos. Así se hacen periodistas desde fuera de las redacciones, con el enorme aprendizaje que supone la lectura diaria de la Prensa.  Tímidamente envían alguna colaboración y al ser aceptada y establecer contacto el periodista innato no para hasta ser profesional. Otras veces, la mala suerte o mejores oportunidades les conduce a otra labor o negocio, pero siempre se sentirán periodistas frustrados y sólo se consuelan escribiendo innumerables cartas a las direcciones de los periódicos. Ejemplo típico de este gran periodismo frustrado es el de Chano, mi primo (1). ¡Qué gran informador se perdió!.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>Ya son las tres de la mañana y por hoy termino, para ver si te llega el lunes esta primera carta sobre la vocación periodística. Mañana procuraré escribirte la segunda. Mientras tanto, abrazos de</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>Borobó</em></p>
<p style="text-align: justify;">(1)    “Chano” era el mote familiar de José María García de la Riva Domínguez, nacido en Pontecesures, que pasó la mayor parte de su vida en Valencia consagrado al negocio maderero</p>
<p style="text-align: justify;">
<p style="text-align: justify;">
<p style="text-align: justify;">
<p style="text-align: justify;"><strong>CARTAS A MUNDO SOBRE LA VOCACIÓN PERIODÍSTICA (y II)</strong></p>
<p>Madrid, 6/7-V-78</p>
<p style="text-align: justify;"><em>Querido Mundo:</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>Prosigo mis divagaciones sobre la vocación periodística, a vuela pluma. Anoche hablaba de Mitre y me parece que cometí el lapsus de llamarle Eduardo, ¿no?. Se llamaba, en realidad, Alfredo (2). Pues bien, partiendo de esa figura, podría decirse que política y periodismo son las dos caras de la misma moneda, o la cara y la cruz. Son dos actividades que repugnan la especialización. Se ha dicho de los periodistas que son especialistas en asuntos generales. Lo mismo podría decirse de los políticos. Mientras que los periodistas tratan de los diversos asuntos clarificándolos y divulgándolos al público, que no sería capaz de entenderlos leyendo los plúmbeos rollos de los especialistas, los políticos son las personas que exponen en el Parlamento o la opinión pública las determinaciones basadas en informes de técnicos que nunca el pueblo llano sería capaz de comprender. Tanto los grandes políticos como los grandes periodistas se distinguen por una enorme capacidad de síntesis y por el don de hallar el meollo esencial de los problemas. De ahí que puedan pasar de una a otra actividad con gran facilidad.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>André Tardieu era el editorialista de “Le Temps”, famosísimo por ser el oráculo de la derecha francesa. Un buen día Poincaré lo incorporó a su Gobierno y, al poco tiempo, era el líder indiscutible en el Parlamento de toda esa derecha. Igual podría decirse de Leon Blum. Intelectual, amigo de André Gide, primera firma de “Le Populaire” y luego director del órgano socialista, pasa a ser el líder indiscutible del socialismo francés, cuando muerto Jaurés (y habiendo abandonado el Partido, Briand, Viviani y Millerand, entre otros, para participar en los Gobiernos) necesitaba un jefe la Sección Francesa de la II Internacional (así se llamaba el Partido).</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>Pues el periodismo es la mejor escuela de la política. Las corresponsalías en el extranjero dan un conocimiento de la política internacional en muchos casos superior, a la de los diplomáticos, capacitándolos para ejercer embajadas, e incluso regir los Ministerios de Asuntos Exteriores. Herbette, sucesor de Tardieu como editorialista de “Le Temps” fue nombrado, creo que por aquél  embajador de Francia en Madrid, en el dificilísimo momento de la preguerra española. La II República española eligió a sus embajadores entre los grandes comentaristas y corresponsales de Prensa: Luis de Zulueta, Ramón Pérez de Ayala, Luis Araquistáin, Julio Álvarez del Vayo, Carlos Esplá, etc. y no lo hicieron nada mal. No fue culpa de ellos el fracaso de la República.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>La información,  la crónica parlamentaria, facilita un adiestramiento político incomparable en los regímenes democráticos. Así los Gobiernos de Francia, de Alemania Federal, etc. cuentan siempre con antiguos periodistas. El caso más brillante, hoy día, es el del ex canciller Brandt, aunque ahora no esté en el Gobierno. Fue cronista, corresponsal, en España, Noruega y su propia Alemania. En la IV y en la V República Francesa, un gran periodista, jefe de prensa de De Gaulle en la Francia Libre, fue ministro muchas veces y terminó siéndolo de Asuntos Exteriores con Pompidou; se llama Maurice Shuman. Y si nos remontamos a la III República, una de las figuras más influyentes del poderoso Partido Radical, era Albert Saurrot, gobernador general de Indochina, cuando no ministro de Colonias. Era el propietario y director de “Le Depeche de Toulouse”, el principal periódico del sur de Francia.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>Pero aún nos falta por citar el más fabuloso de los corresponsales de guerra y que a lo largo de su prolongada vida demostró con su ejemplo que no hay especialización que valga, pues “todo hombre –como decía el rey loco Jorge III de Inglaterra- es apto para todo cargo que consiga ocupar”.  Churchill confirmó, hasta la apoteosis, el curioso pensamiento del monarca que perdió las trece colonias de América. Churchill, militar, pasó a ser corresponsal de guerra; cayó prisionero de los Boers; liberado, se dedica a la política y entra en los Comunes sin dejar nunca de escribir para la Prensa. Fue uno de los primeros aviadores, se hace pintor y albañil y mil cosas más. Entre ellas, historiador.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>He aquí otra profesión que también, como la de político y la de periodista, es propicia para los especialistas en asuntos generales. Un buen historiador, no puede ser sólo un técnico en economía, temas militares, geografía, sociología, etc. Ha de ser una persona de extraordinaria capacidad de síntesis y de exposición de lo que, a veces, solo conoce superficialmente como los políticos y los periodistas de calidad. Por eso a Churchill le fue tan fácil ser historiador. Como a Thiers, jefe de Gobiernos con los Orleans y primer presidente de la III República. Y, en España, Cánovas, Castelar y tantos otros.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>Muchos de los grandes políticos mostraron por vez primera su capacidad de mando dirigiendo periódicos. Si el periodismo es la mejor licenciatura que puede poseer un gobernante, la dirección de un periódico es el doctorado. Pues todos los problemas que pueda tener, en grande, un ministro, los afronta, a menor nivel, un director de Prensa. Problemas financieros, sobre todo si a la dirección va a aparejada la gerencia. Jurídicos, por la constante apelación a los tribunales por los supuestamente ofendidos. Diplomáticos, para sortear a la autoridad, singularmente si existe censura, y contentar a los lectores y anunciantes. Sociales, sorteando las exigencias de un personal tan contestatario como los redactores y los obreros del Arte de Imprimir , etc. etc.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>Tanto es así, que aun suponiendo que el periódico sea un diario deportivo, ajeno por tanto a la política, la experiencia múltiple y multiforme que supone el dirigirlo, forma a cualquier hombre para el mando democrático, en mucha mayor proporción que cualquier otra alta posición empresarial. Por eso fracasan casi siempre los empresarios que se dedican al negocio periodístico y, al contrario, suelen triunfar los pocos periodistas que se consagran a otros negocios. Por ejemplo, Francisco de Luis y Valentín Paz Andrade.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>Sin embargo hubo tres hombres de empresa en la España del primer cuarto de siglo que crearon, cada cual el suyo, los tres principales periódicos de este soberbio período: Torcuato Luca de Tena, Nicolás Mª Urgoiti y Ángel Herrera. ¿Por qué triunfaron?. Quizá porque enfocaron sus empresas con un innato sentido periodístico y, porque sus respectivas biografías personales les predestinaban a la creación de ABC, El Sol y El Debate.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>Luca de Tena pertenecía a una rica familia de fabricantes de aceite, y su innata vocación periodística le llevó a crear sus primeras publicaciones para hacer propaganda de sus aceites; después, sus ideas publicitarias se fueron convirtiendo, sin solución de continuidad, en fundaciones periodísticas: Blanco y Negro y ABC.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>En cuanto a Nicolás Mª Urgoiti, ingeniero vasco, fue el creador de la Papelera Española. Como tal su familiaridad con el periodismo era extraordinaria. Y por la misma inercia de sus negocios le llevó a crear “El Sol” –quizá el mejor diario del mundo, en su momento- y “La Voz”, diario vespertino, de tipo más sensacionalista, que alcanzó la mayor tirada de España.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>D. Angel Herrera era un abogado del Estado, principal seguidor del P. Ayala en su Asociación de Propagandistas Católicos. Por necesidades de su acción, los católicos españoles adquirieron “El Debate” para convertirlo en su órgano, y Herrera hubo de encargarse de la dirección. Parece que jamás escribió un editorial, un artículo, cosa que tampoco hicieron nunca Luca de Tena y Urgoiti. Pero el control del trabajo y del pensamiento de sus redactores no ha tenido todavía par. Creó la Escuela del Debate, que suministró los más influyentes periodistas de toda la era de Franco. Ángel Herrera; abogado antes que periodista y periodista antes que obispo y cardenal, como más queda en la Historia es, precisamente, por su etapa de director de El Debate.</em></p>
<p style="text-align: justify;"><em>El caso de Herrera podría llevarnos a decir aquello de que “el periodismo es un sacerdocio”. También ésta es una profesión de asuntos generales, pues un cura está capacitado para serlo todo. Hubo, a lo largo de los siglos XIX y XX muchísimos sacerdotes periodistas. Son dos profesiones, perfectamente compatibles. Además, el periodismo es la gran solución para los desertores del seminario. Estos suelen aportar a la Prensa, la recia formación humanística que adquiriesen en los seminarios. Sirva de ejemplo, Manuel Aznar, entre tantos otros. Juan Aparicio, universitario granadino, que nada tenía que ver con la clerecía, salvo haber sido alumno de la Escuela del Debate, y redactor del primer “Ya”, inundó, en sus tiempos de Delegado Nacional de Prensa, de antiguos seminaristas de Comillas a los periódicos de entonces. Ahora aquellos seminaristas van siendo maduros, casi ancianos como Castillo Puche, Gutiérrez Durán y otros menos conocidos. Últimamente, sacerdotes que cuelgan sus hábitos para cometer la tontería de casarse, proliferan en todas las Redacciones.</em></p>
<p><em>Borobó</em></p>
<p>(2) En realidad se llamaba Bartolomé y el primer ejemplar de &#8220;La Nación&#8221; salió de la imprenta el 4 de enero de 1870. Posteriormente Bartolomé Mitre presidió la República Argentina entre 1862 y 1868</p>
<p style="text-align: justify;"> </p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://periodistascompostela.org/index.php/2012/01/02/cartas-ineditas-de-borobo-sobre-a-condicion-xornalistica/feed/</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>Asemblea Xeral da APSC</title>
		<link>http://periodistascompostela.org/index.php/2011/12/27/asemblea-xeral-da-apsc/</link>
		<comments>http://periodistascompostela.org/index.php/2011/12/27/asemblea-xeral-da-apsc/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 27 Dec 2011 19:07:51 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[Actualidade APSC]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://periodistascompostela.org/?p=2823</guid>
		<description><![CDATA[
Foto: Xoanma Porto. De esquerda a dereita, Rafael Cid, Áurea Sánchez, Luís Menéndez e Francisco J. Rodil

Un nutrido grupo de socios da APSC (Asociación de Periodistas de Santiago de Compostela) reuníronse o día 21 de decembro para celebrar a súa asemblea anual no auditorio do hostal dos Reis Católicos, onde posteriormente tiveron un ágape navideño. [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<h6 style="text-align: center;"><a href="http://periodistascompostela.org/wp-content/uploads/2011/12/ap1.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-2825" title="ap1" src="http://periodistascompostela.org/wp-content/uploads/2011/12/ap1.jpg" alt="ap1" width="400" height="267" /></a></h6>
<h6 style="text-align: center;">Foto: Xoanma Porto. De esquerda a dereita, Rafael Cid, Áurea Sánchez, Luís Menéndez e Francisco J. Rodil</h6>
<p style="text-align: justify;">
<p style="text-align: justify;">Un nutrido grupo de socios da APSC (Asociación de Periodistas de Santiago de Compostela) reuníronse o día 21 de decembro para celebrar a súa asemblea anual no auditorio do hostal dos Reis Católicos, onde posteriormente tiveron un ágape navideño. Os xornalistas de Compostela repasaron as actividades do ano transcorrido destacando a crise pola que está a atravesar a profesión cunha alta taxa de paro e unha degradación constante da calidade da información. A APSC, que preside Luís Menéndez, impulsou durante 2011 varias iniciativas a nivel local, nacional e internacional, como a coñecida campaña contra as rodas de prensa sen preguntas, que será presentada proximamente no consello de Europa, en Estrasburgo. Tamén se porá en marcha un curso de formación para mulleres xornalistas especializado en información de xénero.</p>
<p style="text-align: justify;">
<h6 style="text-align: center;"><a href="http://periodistascompostela.org/wp-content/uploads/2011/12/ap2.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-2824" title="ap2" src="http://periodistascompostela.org/wp-content/uploads/2011/12/ap2.jpg" alt="ap2" width="400" height="267" /></a></h6>
<h6 style="text-align: center;">Foto: Xoanma Porto</h6>
<p style="text-align: center;">
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://periodistascompostela.org/index.php/2011/12/27/asemblea-xeral-da-apsc/feed/</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>Cóctel de fin de ano</title>
		<link>http://periodistascompostela.org/index.php/2011/12/15/coctel-de-fin-de-ano/</link>
		<comments>http://periodistascompostela.org/index.php/2011/12/15/coctel-de-fin-de-ano/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 15 Dec 2011 20:02:09 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[Actualidade APSC]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://periodistascompostela.org/?p=2820</guid>
		<description><![CDATA[A Asociación de Periodistas de Santiago convida a socias e socios e acompañantes ao cóctel de fin de ano que terá lugar no Hostal dos Reis Católicos o 21 de decembro de 2011, a partir das 20:30 h, a continuación da Asemblea Xeral da APSC. Prégase que os asistentes confirmen asistencia no enderezo apsantiagoc@hotmail.com
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;">A Asociación de Periodistas de Santiago convida a socias e socios e acompañantes ao cóctel de fin de ano que terá lugar no Hostal dos Reis Católicos o 21 de decembro de 2011, a partir das 20:30 h, a continuación da Asemblea Xeral da APSC. Prégase que os asistentes confirmen asistencia no enderezo apsantiagoc@hotmail.com</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://periodistascompostela.org/index.php/2011/12/15/coctel-de-fin-de-ano/feed/</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>A Asociación de Periodistas de Santiago rexeita e condena as declaracións do director de ABC</title>
		<link>http://periodistascompostela.org/index.php/2011/11/28/a-asociacion-de-periodistas-de-santiago-rexeita-e-condena-as-declaracions-do-director-de-abc/</link>
		<comments>http://periodistascompostela.org/index.php/2011/11/28/a-asociacion-de-periodistas-de-santiago-rexeita-e-condena-as-declaracions-do-director-de-abc/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 28 Nov 2011 14:45:44 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[Actualidade APSC]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://periodistascompostela.org/?p=2818</guid>
		<description><![CDATA[A Asociación de Periodistas de Santiago de Compostela (APSC) lamenta e rexeita de modo contundente as declaracións vertidas polo director do diario ABC, Bieito Rubido, quen dixo textualmente:  “Sobran a metade dos periódicos, das emisoras de radio, das canles de televisión, e tamén a metade dos periodistas», pedindo ademais o peche das facultades de Ciencias [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;">A Asociación de Periodistas de Santiago de Compostela (APSC) lamenta e rexeita de modo contundente as declaracións vertidas polo director do diario ABC, Bieito Rubido, quen dixo textualmente:  “Sobran a metade dos periódicos, das emisoras de radio, das canles de televisión, e tamén a metade dos periodistas», pedindo ademais o peche das facultades de Ciencias da Información e de Comunicación.<br />
A APSC considera estas declaracións irresponsables e totalmente inoportunas en momentos en que a profesión periodística, e mesmo o sentido social e democrático do xornalismo, está a atravesar unha grave crise que non só ten explicación por causas económicas.<br />
A precariedade laboral, o intrusismo, a manipulación informativa e as presións políticas, económicas, e de todo tipo están a condicionar de xeito moi negativo e crecente a información e a liberdade de expresión en España e de modo especial en Galicia. Polo tanto na APSC cremos necesarios os centros universitarios de formación de  periodistas, centros dos que o periodista non só saia cos axeitados coñecementos para o desempeño responsable da súa importante profesión, senón cunha rigorosa conciencia ética do que supón facer información e exercer o periodismo.</p>
<p style="text-align: justify;"><span id="more-2818"></span><br />
A APSC, en sintonía co rexeitamento xa expresado pola Federación de Asociacións de Periodistas de España (FAPE), non pode máis que reprobar as declaracións do actual director de ABC e recórdalle que, nun sistema democrático, un medio de comunicación non só se mide por criterios economistas de rendibilidade económica, senón, e sobre todo, polos beneficios sociais de servizo á liberdade de expresión e de garantía da pluralidade, que constitúen os cimentos da propia democracia.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://periodistascompostela.org/index.php/2011/11/28/a-asociacion-de-periodistas-de-santiago-rexeita-e-condena-as-declaracions-do-director-de-abc/feed/</wfw:commentRss>
		</item>
		<item>
		<title>No Día Internacional contra a Violencia de Xénero</title>
		<link>http://periodistascompostela.org/index.php/2011/11/25/no-dia-internacional-contra-a-violencia-de-xenero/</link>
		<comments>http://periodistascompostela.org/index.php/2011/11/25/no-dia-internacional-contra-a-violencia-de-xenero/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 25 Nov 2011 15:15:21 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[Actualidade APSC]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://periodistascompostela.org/?p=2815</guid>
		<description><![CDATA[A Agrupación de Mulleres Xornalistas da Asociación de Periodistas de Santiago fai un chamamento ós medios de comunicación sobre a responsabilidade que se lles outorga na transmisión de violencia contra as mulleres, cando se celebra o Día Internacional contra a Violencia de Xénero.
Estudos recentes, coma o presentado hoxe pola Federación de Mulleres Progresistas, revelan que [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;">A Agrupación de Mulleres Xornalistas da Asociación de Periodistas de Santiago fai un chamamento ós medios de comunicación sobre a responsabilidade que se lles outorga na transmisión de violencia contra as mulleres, cando se celebra o Día Internacional contra a Violencia de Xénero.</p>
<p style="text-align: justify;">Estudos recentes, coma o presentado hoxe pola Federación de Mulleres Progresistas, revelan que a xente moza sigue asociando certas actitudes como propia dos homes a agresividade, mentres que consideran esperable que as mulleres desenvolvan actitudes de entrega aos demais. Tales crenzas, tiradas de respostas do alumnado de institutos, extrapolables a toda España,  son para os expertos un claro indicio de &#8220;actitudes temperás&#8221; de  posibles situacións de maltrato.</p>
<p style="text-align: justify;">Os medios de comunicación seguen cualificando nalgunhas ocasión de &#8220;suceso&#8221; as mortes de mulleres a mans das súas parellas ou ex parellas, cando se sabe que son violencia de xénero. Noutros casos os medios de comunicación non seguen as pautas aprobadas polas asociacións  profesionais canto ó tratamento deste tipo de noticias.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://periodistascompostela.org/index.php/2011/11/25/no-dia-internacional-contra-a-violencia-de-xenero/feed/</wfw:commentRss>
		</item>
	</channel>
</rss>

